Literaire pageturner

recensie
Orewoet ()
recensie door in

Intertekstualiteit speelt een grote rol in Orewoet, het debuut van Emy Koopman. Het citeren van en verwijzen naar het werk van anderen mag echter geen dekmantel zijn om eigen schoonheidsfoutjes te verbergen. Want hoe interessant intertekstualiteit ook is, uiteindelijk is het de literaire waarde van van het boek zelf dat moet worden beoordeeld.

lees verder

Op de barricades van de zelfgenoegzaamheid

recensie
Samen door één deur. Hoe wij, kinderen van de Verlichting, onze samenleving moeten beschermen. ()
recensie door in

Vrienden van de Verlichting, ¡alerta! Onze westerse, meest volmaakte manier van samenleven ligt onder vuur. En buiten die akelige Arabieren, hebben we dat enkel aan onszelf te danken. Maar vrees niet, lieve kinderen van de Verlichting, want daar is Guillaume Van der Stighelen, sterke held, die ons van onze zelfopgelegde zwakte komt bevrijden! lees verder

Elegie voor het leven

recensie
Er gebeurde dit, er gebeurde dat ()
recensie door in

‘Er gebeurde dit, er gebeurde dat’ is een wel bijzonder raak gekozen titel. Enerzijds impliceert het de betrekkelijke banaliteit van de tragiek dat zich in elk mensenleven voltrekt, de ditjes en datjes,  alsof het slechts alledaagse akkefietjes zijn; anderzijds toont het aan hoe universeel deze tragiek eigenlijk is. Bovendien verwijst de titel ook naar het gedicht waarmee het verhaal ‘Sprookje’ wordt afgesloten en dat de dualiteit leven-dood waaraan deze verhalenbundel is opgehangen, mooi samenvat:
lees verder

Zing voor dit volk de vissersblues

recensie
Spoo Pee Doo ()
recensie door in

Een man trekt een nachtje door in de kroegen van Gent, het had een roman van Brusselmans kunnen zijn. Spoo Pee Doo is echter een urgente levering van Dimitri Verhulst, de meest poëtische prozaïst van het Tochtgat aan de Noordzee. In zijn beste Verhulstiaans, melodieuze boventoon van het schoon Vlaams, geeft hij het antwoord dat niemand gaf op de waanzin van het terrorisme op eigen bodem: “Je bent er wie je bent, dat valt altijd tegen, maar het is wel oprecht.”

lees verder

Seks en drugs en put ‘n’ call

recensie
De Solipsist ()
recensie door in

Laat ik voor de verandering deze inleiding vervangen door een ontboezeming: ‘De Solipsist’ van Wilfried Hendrickx heeft mijn val gebroken. De weergaloze mix van filosofie, humor en spanning was precies wat ik nodig had om even wat mentale ademruimte te vinden in dit duistere ondermaanse. Het leven is absurd maar, in de woorden van de als personage opgevoerde Bob Dylan: “Je kunt niet zomaar alle moraal overboord gooien. Het moet ook over goed en kwaad gaan, man. Djeezes!”

lees verder